فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

ابن شهرآشوب از کتاب حلیة الاولیاء و مسند و احمد کتب بسیار از کتب معتبره روایت کرده است که روزی حضرت محمد (ص) را حالت نزول وحی به هم رسید چون باز آمد فرمودند : ملکی بر نازل شد که پیش از این هرگز بر زمین نیامده بود ، از حق تعالی رخصت طلبید که بر من سلام کند و بشارت دهد مرا که امام حسن (ع) و امام حسین (ع) بهترین جوانان اهل بهشتند و حضرت فاطمه (س) بهترین زنان اهل بهشت است.

مناقب ابن شهر آشوب ج 3 ص 445

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

ابن شهرآشوب به سند مخالفان از ابن عباس و دیگران روایت کرده که گفتند: ما روزی در خدمت حضرت رسول اکرم (ص) نشسته بودیم که جبرئیل نازل شد جامی از بلور سرخ آورد مملو از مشک و عنبر ، گفت: یا رسول الله حق تعالی تو را سلام می رساند و تو را به این جام تحیّت فرمود و امر می کند تو را که به این جام تحیّت کنی علی و دو فرزند او را، چون جام در کف آن حضرت در آمد به قدرت الهی به سخن آمد سه مرتبه (لا اله الله) و سه مرتبه (الله اکبر) گفت و سپس بر زبان جاری کرد ...

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞ طه ۞ مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ۞ (1)

پس بویید آن را حضرت رسول (ص) و رسم تحیّت به امیرالمؤمنین داد چون  به دست حضرت علی (ع) در آمد به سخن آمد گفت:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ۞(2)

و حضرت آن را بویید و به رسم امانت و تحیّت به امام حسن (ع) تسلیم نمود چون به کف آن حضرت در آمد گفت :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ۞عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ۞الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ۞ (3)

وامام آن را بویید و بر وجه تحیّت به امام حسین (ع) داد، چون در کف آن جناب در آمد گفت:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَإِن يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ۞ (4)

بویید و به حضرت رسالت (ص) داد و باز به سخن آمد گفت:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ۞ (5)

و آن جام در کف آن حضرت نا پدید شد ندانستیم که  به آسمان بالا رفت یا در زمین فرو.

1.     سوره طه ایه 1 و 2                          منبع: مناقب ابن شهر آشوب

2.     سوره مائده آیه 55

3.     سوره نبأ آیه 1 و 2 و 3

4.     سوره شوریٰ آیه 23

5.     سوره نور آیه 35

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

در کتاب  « مناقب »  آمده است: محمد بن اسحاق می گوید: روزی ابوسفیان نزد امیر المؤمنان علی علیهالسلام آمد و گفت: یا  اباالحسن؛ من به تو احتیاجی دارم. حضرت فرمود: چه حاجتی داری؟ گفت: به همراه من نزد پسر عمویت محمد برویم، از او درخواست نمایی تا میان ما قراردادی بنویسد. علی (ع) فرمود:

ای ابوسفیان؛ پسر عمویم رسول خدا (ص) با تو قرار و پیمانی بسته است که هرگز از آن باز نخواهد گشت. فاطمه زهرا (ع) پشت پرده شاهد این گفتگو بود، امام حسن (ع) نیز که کودکی چهارده ماهه بود در برابر مادرش راه می رفت. ابوسفیان به حضرت فاطمه (س) گفت: ای دختر محمد؛ به این کودک بگو به خاطر من نزد جدش سخنی گوید تا به وسیله آن، بر عرب و عجم مهتری و آقایی کند. در این هنگام امام حسن (ع) به سوی ابوسفیان آمد، دستی بر بینی و دست دیگری بر ریش او زد، تا آنکه خداوند متعال زبان او را با این سخن گفتن گویا ساخت و فرمود: ای ابو سفیان تو بگو " اله الا الله، محمد رسول الله" تا من شفیع تو گردم. وقتی امیرالمؤمنین علی (ع) این منظره را دید فرمودند :

الحمدلله الذي جعل فی آل محمد من ذریۀ محمد المصطفی (ص) نظیر یحیی بن زکریا. (و آتیناه الحکم صبیا)

حمد و سپاس مخصوص خدایی است که در آل محمد (ص) ذریه ای از محمد مصطفی (ص) قرار داد که نظیر یحیی بن زکریا (ع) است (که خداوند درباره او می فرماید) و ما فرمان (نبوت) را در کودکی به او دادیم

منابع :

بحار الاموار (ج43 ص326)

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

اسماعیل بن یزید می گوید: امام باقر علیهالسلام فرمودند: مردی در زمان رسول اکرم  (ص) گناهکار بود و حکم دستگیری او صادر شده بود آن شخص مدتی متواری شده و جرئت نداشت از خانه بیرون آید و برای نجات خود دنبال وسیله ای می گشت، تا اینکه روزی در راه خلوتی امام حسن و امام حسین (ع) را دید. دوید و ایشان را برداشت و بر دوش خود سوار نمود و به محضر مبارک رسول خدا (ص)رسید و عرض کرد: یا رسول الله؛ انی مستجیر بالله و بهما. ای رسول خدا؛ به راستی که من به خدا و این دو فرزندانت پناه آورده ام. پیامبر اسلام (ص) چنان خندید تا اینکه دست مبارکش را به دهان خویش نهاد. سپس به آن مرد فرمودند :« اذهب فانت طلیق » :« برو تو آزاد شدی »

و به امام حسن و امام حسین (ع) فرمودند: من شفاعت شما را در این امر پذیرفتم.

در آن حال خداوند  به جهت تأیید این شفاعت  این آیه شریفه را نازل فرمود:

(و لو أنهم اذ ظلموا أنفسهم جاؤك فاستغفرو الله و استغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما)

اگر اینان زمانی که به نفس های خود ستم کردند نزد تو آمدند و از خدا آمرزش خواستند و برای آنها آمرزش طلبیدی هر آینه آنها خداوند را توبهپذیر و مهربان می یابند . {1}

(بدین گونه امام حسن (ع) و امام حسین (ع) سبب قبولی توبه گنهکاری شد)

منابع :

سوره نساء آیه (64)

بحار الانوار (ج43 ص318)

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

ابن شهر آشوب از طریق مخالفان از جابر روایت کرده است حضرت محمد (ص) فرمودند : هر که خواهد نظر کند به بهتر و مهتر جوانان اهل بهشت ، پس نظر کند به سوی حسن بن علی (ع) .

مناقب ابن شهر آشوب ج 4 ص 24

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

امام باقر (ع) می فرمایند: هنگامی که حضرت پیامبر (ص) را به معراج بردند، ده رکعت نماز به زمین آورد، که نماز های واجب همه دو رکعتی بودند. هنگامی که امام حسن (ع) متولد شدند، پیامبر گرامی اسلام (ص) برای شکر این نعمت هفت رکعت به نمازها اضافه نمود و حق تعالی آن هفت رکعت را به پاس احترام به امام حسن(ع) به آن حضرت اجازه فرمود

منابع :

جلاء العیون (ص 384)

کافی (ج3 ص487)

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمودند: امام حسن (ع) حسن نامیده شد زیرا به احسان خدا آسمان ها و زمین بر پا گردید. حسن گرفته شده از احسان است. و علی و حسن دو اسم گرفته شده از نام های خداوند متعال هستند و نام حسین از نام حسن گرفته شده است .

مدینۀ المعاجز: (ج2 ص8)

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

ابن شهرآشوب از جابر روایت کرده است که گفت روزی به خدمت حضرت رسول اکرم (ص) رفتم دیدم حسنین را بر پشت خود سوار کرده بود می فرمودند :که نیکو شتری است شتر شما، نیکو سواررانید شما، پدر شما بهتر است از شما.

این حدیث را به سند های بسیار از طرق عامه از آن حضرت روایت کرده اند.

مناقب ابن شهر آشوب (ج2 ص430)

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

عامه و خاصه به طرق متواتره روایت کرده اند که حضرت محمد (ص) فرمودند : جناب امام حسن و امام حسین (ع) دو امامند خواه قیام به امر امامت نمایند خواه از جور ظالمان پنهان دارند .

منابع:

جلاء العیون (ص 395)

مناقب ابن شهر آشوب (ج3 ص445)

 فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

شیخ طبرسی از ابن عباس روایت کرده است که روزی حضرت محمد (ص) به در خانه حضرت فاطمه (س) رفتند ،من در خدمت آن حضرت بودم  ، پس سه مرتبه ندا کرد جوابی نشنید ، به نزدیک دیوار آمدند و نشستند من در کنار ایشان نشستم ، ناگاه جناب امام حسن (ع) از خانه بیرون آمدند و روی منوّر شان را شسته بودند، حضرت دست های خود را گشودند و بلند کردند آن جناب را گرفتند بر سینه چسبانیدند و او را بوسیدند فرمودند : این پسر من سیّد و بزرگوار این امت است که حق تعالی به برکت او اصلاح کند میان دو گروه این امّت .

منابع :

جلاء العیون (ص 396)

اعلام الوری (ص211)

 در بیان تولد امام حسن (ع)

قابله امام حسن مجتبی (ع)  اسما دختر عمیس خثعمه همسر حمزه سیدالشهداء (ع) بود. زنان خانواده دور هم نشسته بودند و قنداقه امام حسن (ع) را مثل دسته گلی دست به دست می گردانیدند. رسول خدا (ص) از این منظره لذت می برد. در آن موقع چشم رسول خدا (ص) به ام الفضل همسر عباس بن عبدالمطلب افتاد. ام الفضل هم نگاهش را به رسول خدا (ص) دوخت و احساس کرد که آن حضرت می خواهد سخن بگوید. زنان همه خاموش شدند و چشم به دهان مبارك رسول خدا صلی الله علیه و آله دوختند تا سخنانش را بشنوند. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: ....

فضیلت امام حسن مجتبی (ع)

به اسانید بسیار از کتبه عامه روایت کرده اند روزی حضرت محمد (ص) به نماز ایستادند جناب امام حسن (ع) در پهلوی حضرت بودند چون به سجده رفتند جناب امام حسن (ع) بر دوش حضرت سوار شدند حضرت سجده را طول دادند راوی گفت که من سر بر داشتم از سجده که ملاحظه کنم سبب طول سجده آن حضرت چیست دیدم که جناب امام حسن (ع) بر دوش آن حضرت سوار شده است چون حضرت سلام نماز را گفت صحابه پرسیدند : یا رسول الله سجده را طول دادی به حدی که پیشتر آنقدر طول نمی دادی ، ما گمان کردیم در سجده بر شما وحی نازل شده است وحی بر من نازل نشده بود ولیکن این پسر من بر دوش من بود نخواستم که او را تعجیل کنم در فرود آمدن به این سبب سجده را طول دادم .

و به روایتی دیگر به آن جناب گفتند شما این پسر را رعایت می کنی که دیگران را نمی کنی ، حضرت فرمودند : این ریحانه من است .

منابع :

مناقب ابن شهر آشوب (ج4 ص29)

جلاء العیون (ص 395)

 در بیان تاریخ ولادت واسم لقب وکنیت کریم اهل بیت و قرة العین محمد مصطفی(ص)امام حسن مجتبی (ع)

در اکثر روایات آمده ولادت شریف امام حسن(ع) در شب سه شنبه نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجرت واقع شد.

اسم شریف آن حضرت حسن بود ودر تورات آن حضرت شبّر است.کنیت ابومحمد.وبعضی نیز ابولقاسم گفته اند و القاب ان حضرت:سیّد و سبط اکبر وامین و حجّت و برّ و نقی امیر زکی مجتبی و زاهد وارد شده است.